با تو ام! تو که تو بند عمومی زندون اوین رو تختت جا خوش کردی و عکسای ناصر رو به دیوار اتاقت زدی! بگو شبا چجوری خوابت می بره؟! نگاه های آخر اون زنُ یادت هست؟! اون زنی که تو خونه و زندگیش نشسته بود بی خبر از همه چیز، اون زنی که دو تا بچه داشت، اون زنی که حالا حالاها باید سایه ش رو سر بچه هاش می موند، اون زنی که مثه هر زن دیگه ای آرزوی دیدن خوشبختی بچه هاشُ داشت، اون زنی که بی گناه بود، اون زنی که پاک بود، اون زنی که مادر بود!

تو، تو هفدهمین روز مهر با سی و هفت ضربۀ چاقو بی انصافانه نفسشُ گرفتی و حالا خودت هفت ساله که داری نفس می کشی!

اگه تو اون روز ناصرُ زده بودی، من امروز مدافع تو بودم! چرا که مردی رو از بین برده بودی که به همسرش خیانت کرده بود، مردی که دیوانه وار اعتیاد داشت، مردی که با زندگی یه دختر بازی کرده بود، مردی که دورو بود، مردی که اغفال کرده بود، مردی که رابطۀ نادرست داشت و هزار و یه دلیل دیگه! اونم در حالی که الگوی خیلی از جوونای همسن و سال من یا کمی بزرگتر بود!

اما تو جاه طلب تر از این حرفا بودی! پس با حذف فیزیکی لاله امیدوار بودی به رسیدن به ناصر! غافل از این که هدف هیچ وقت وسیله رو توجیه نمی کنه و ماه هیچ وقت پشت ابر نمی مونه!

امروز به حکم هر قانون و مذهب و عقل و شرع و عرفی، تو محکومی به رسیدن به سزای عملت! چراکه تبرئه شدن تو (هرچند بعید به نظر می رسه) برابره با از بین رفتن چندین و چند مادر یگه که سرنوشت شومی مثه لاله در انتظارشونه!

پ.ن.1: در طول هفت سال، 28 قاضی شهلا جاهد رو محکوم کردن ولی در کمال تعجب این حکم هنوز اجرا نشده!

پ.ن.2: به لطف مخالفای حکومت و گروه های فمینیسم افراطی و نهادای حقوق بشر گزینشی، شهلا جاهد امروز طرفدارای نسبتا زیادی پیدا کرده! طرفدارایی که ناعادلانه چشمشونُ رو ناپاک بودن دو نفر اصلی این قضیه (شهلا و ناصر) که اثبات شده بستن و با بی انصافی برای رسیدن به اهدافشون حتی لاله رو متهم به ناپاکی می کنن!!

پ.ن.3: قاتل اون مادر رو به سزای عملش برسونید!

بعدنوشت: امروز سالمرگ مردیه که "فقط شبیه خودش بود"! (عکس)

نوشته شده توسط سجاد رشیدی پور در شنبه بیست و هفتم تیر 1388 |